Οι «γαλάζιοι» τριγμοί για το επίδομα ανεργίας και η εντολή Μαξίμου
Και από το πουθενά, ενώ η Κυβέρνηση πολιορκούσε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ με την κοστολόγησή της για τα προγραμματα Θεσσαλονίκης, ράβοντάς τους ένα κοστούμι αναξιοπιστίας, λίγο έλειψε να ξεκινήσει εσωκομματικό ρήγμα για κάτι ανεπίκαιρο, για το επίδομα ανεργίας.
Η δήλωση του Παύλου Μαρινάκη για το επίδομα ανεργίας, έγινε αντιληπτή από την αντιπολίτευση με μία χρονοκαθυστέρηση… αλλά παρόλα αυτά εκτοξεύτηκε στην κορυφή της πολιτικής επικαιρότητας και επιχειρείται πλέον να αξιοποιηθεί ως «μπαμπούλας» για τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα λίγο πριν την κάλπη.
Η αντιπολίτευση χτίζει ένα αφήγημα «κρυφής ατζέντας Μητσοτάκη, με την οποία θα θελήσει να κόψει τα επιδόματα ανεργίας» στην ενδεχόμενη τρίτη τετραετία.
Πάντως πέρα από την αντιπολίτευση, με χρονοκαθυστέρηση ήρθε και η αντίδραση του Υπουργείου το οποίο πάντως ξεκαθάρισε πως το επίδομα ανεργίας είναι ασφαλιστικό, ανταποδοτικό δικαίωμα και όχι προνοιακό.
Τι ισχύει; Οι εργαζόμενοι πληρώνουν εισφορές ανεργίας όσο εργάζονται, για την περίπτωση που βρεθούν εκτός δουλειάς. Ασφαλίζονται για την περίπτωση αυτή, και έχουν δικαίωμα στην ανταπόδοση.
Ο Παύλος Μαρινάκης εκφράζοντας μία προσωπική του θέση προτείνει πως καθώς η ανεργία στη χώρα μας πλέον είναι πολύ χαμηλή, από ένα διάστημα και μετά το επίδομα ανεργίας να μετατρέπεται σε επιδότηση εργασίας.
«Να πληρώνουμε τις ασφαλιστικές εισφορές στις επιχειρήσεις και να επιδοτείται η εργασία» τόνισε χαρακτηριστικά με κάποιους πάντως εντός Κυβέρνησης να αναρωτιούνται πως γίνεται λεφτά των εργαζομένων που πλέον μπορεί να είναι άνεργοι να κατευθύνονται στις επιχειρήσεις…
Διευκρίνισε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος πως ενώ πριν από δέκα χρόνια δεν έβρισκε οι πολίτες δουλειά, τώρα δεν βρίσκουν εργαζόμενους οι επιχειρήσεις, «άρα εδώ είναι η στρέβλωση. Εγώ μίλησα για επιδότηση εργασίας. Ποτέ δεν είπα μετά από αυτό το χρονικό διάστημα να «πετάμε κάποιον στον Καιάδα».
Αποστάσεις από τις δηλώσεις του Κυβερνητικού εκπροσώπου πήρε χθες και ο Υφ. Εργασίας Κώστα Καραγκούνης επισημαίνοντας πως «ήταν μια προσωπική άποψη του Παύλου Μαρινάκη. Προφανώς δεν κόβεται το επίδομα ανεργίας. Προφανώς είναι ένα δικαίωμα που έχει πληρώσει ο φορολογούμενος».
Κάποια «κλικ» πιο πάνω ήταν όμως η αντίδραση του πρώην Κυβερνητικού εκπροσώπου Στέλιου Πέτσα ο οποίος έκανε λόγο για «αστοχία». «Θεωρώ ότι ήταν άστοχη η δήλωσή του φίλου Παύλου. Διαφωνώ επί της ουσίας» σημείωσε μεταξύ άλλων.
Το μόνο σημαίνον γαλάζιο στέλεχος – και αυτό αν δεν δημιούργησε κυβερνητικό σούσουρο – το οποίο βγήκε μπροστά να στηρίξει πλήρως την άποψη του Παύλου Μαρινάκη ήταν ο Μάκης Βορίδης.
Ο κ.Βορίδης σχολίασε πως «είναι ξεκάθαρο πως ο κ. Μαρινάκης δεν έλεγε κάτι το οποίο αφορά τους εποχιακά εργαζόμενους» και συνέχισε λέγοντας πως πέρα από το επίδομα ανεργίας συνυπάρχουν η επιδότηση ενοικίου, η απαλλαγή στα φάρμακα, η επιδότηση στα μέσα μεταφοράς και τα κοινωνικά φροντιστήρια.
«Δεν είναι λογικό αν τα μαζέψω όλα αυτά τα επιδόματα να μου φτιάχνουν χίλια ευρώ τον μήνα», δήλωσε ο Μάκης Βορίδης, συμπληρώνοντας πως σε τέτοιες περιπτώσεις δημιουργείται αντικίνητρο για εργασία: «Σπρώχνω ανθρώπους στο γιατί να πάω να δουλέψω εάν έχω τη δυνατότητα να παίρνω χίλια ευρώ τον μήνα και να κάθομαι. Αρα λοιπόν εκεί είναι αυτό το οποίο είπε ο κύριος Μαρινάκης».
Με κάποιους να σκέπτονται πονηρά πως μπορεί η κυβέρνηση με το πιλοτικό πρόγραμμα για το νέο επίδομα ανεργίας να προετοιμάζει ή να σκέφτεται κάτι ανάλογο.
Το νέο επίδομα ανεργία έχει όντως στόχο την μεγαλύτερη στήριξη και την παρακίνηση για εργασία, αλλά με ποιό τρόπο;
Θα στηρίζει με μεγαλύτερο επίδομα τους ανέργους τους πρώτους 6 μήνες, συγκριτικά με το τωρινό πλαίσιο, καθώς θα είναι εμπροσθοβαρές – θα ξεκινάει υψηλότερο αρχικά και θα βαίνει μειούμενο – δίνοντας και κίνητρο για ταχύτερη επιστροφή στην εργασία.
Όπως λένε από το Υπουργείο αυτό βοηθά και κάποιον που χάνει τη δουλειά του με μέσο μισθό και όχι κατώτατο, έχει δηλαδή διάφορες υποχρεώσεις και μία ζωή στημμένη με βάση έναν άλλο προϋπολογισμό, να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα σταδιακά.
Όπως λένε από το Υπουργείο το θεσμικό πλαίσιο για το επίδομα ανεργίας διαμορφώθηκε τη δεκαετία του 1950, και κρίθηκε πως είναι αναγκαία η επικαιροποίηση του, ώστε να συνδεθεί με τις ανάγκες της σύγχρονης αγοράς εργασίας και να ανταποκρίνεται στα σημερινά βασικά ζητούμενα που είναι η ουσιαστική και δίκαιη στήριξη των ανέργων (ειδκά τους πρώτους δύσκολους μήνες) και η παρακίνηση για την επανένταξη στην αγορά εργασίας.
Πηγή άρθρου: www.cnn.gr
