Ποιμαντορικὴ ἐγκύκλιος Πρωτοχρονιᾶς 2026
Δαβὶδ ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος
καὶ Μητροπολίτης Γρεβενῶν
Πρὸς τὸ εὐσεβές πλήρωμα τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Ἀγαπητά μου παιδιά ἐν Κυρίῳ,
Τό ξεκίνημα κάθε νέας χρονιᾶς πάντοτε γεννᾶ σκέψεις, ἐλπίδες καί φόβους. Εἶναι ἕνα ὅριο, μιά γέφυρα ἀπό τό χθές πρός τό αὔριο, μιά στιγμή πού ὁ χρόνος μᾶς προσφέρεται σάν δῶρο ἀλλά καί σάν εὐθύνη. Σήμερα, καθώς ἀνοίγουμε τό βιβλίο ἑνός ἀκόμη χρόνου, καλούμαστε νά σταθοῦμε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ μέ εἰλικρίνεια, μέ αὐτογνωσία καί μέ καρδιά ἀνοικτή στήν ἀλλαγή. Ὁ χρόνος δέν εἶναι ἁπλᾶ μέτρηση ἡμερῶν, εἶναι χῶρος σωτηρίας, πεδίο πνευματικοῦ ἀγῶνα, εὐκαιρία μεταμορφώσεως. Δέν ξέρουμε τί μᾶς περιμένει. Ξέρουμε ὅμως ποιός μᾶς περιμένει μέσα στόν χρόνο: Ὁ Χριστός! Ὁ Κύριος τοῦ παρελθόντος, τοῦ παρόντος καί τοῦ μέλλοντος! Ὁ Μοναδικός πού κρατᾶ τήν ἀνθρώπινη ἱστορία μέσα στά χέρια Του! Ἀκριβῶς γι’ αὐτό ἡ Πρωτοχρονιά δέν πρέπει νά εἶναι μιά ἐπιφανειακή καί κοσμική γιορτή. Πρέπει νά εἶναι μιά ἱερή ἀρχή, μιά πρόσκληση νά ξαναδοῦμε τήν ζωή μας ὄχι σάν ἀτομικό κτῆμα ἀλλά σάν σχέση, σάν διακονία, σάν ἄνοιγμα πρός τόν Θεό καί τόν συνάνθρωπο. Γιατί ἡ πραγματική ἀνανέωση δέν εἶναι θέμα ἡμερολογίου, εἶναι θέμα καρδιᾶς.
Τό νέον ἔτος μᾶς βρίσκει κουρασμένους καί πολλές φορές ψυχικά καί πνευματικά ἐξαντλημένους. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι γύρω μας πού περνοῦν τήν νύχτα τῆς Πρωτοχρονιᾶς ὄχι μέ χαρά καί γλέντια, ἀλλά μέ δάκρυα καί στερήσεις: ἄνεργοι πού ψάχνουν νά βροῦν τό χαμένο νόημα τῆς ζωῆς, οἰκογένειες πού δοκιμάζονται βαριά, νέοι ἄνθρωποι πού φοβοῦνται τό αὔριο, ἡλικιωμένοι πού ζοῦν στό περιθώριο ξεχασμένοι, ψυχές πού παλεύουν μέ θλίψεις, μέ μοναξιά καί μέ κάθε εἴδους ἐξαρτήσεις. Σέ αὐτόν τόν κόσμο ὁ Χριστιανός καλεῖται νά γίνει φῶς, ὄχι γιατί εἶναι τέλειος, ἀλλά γιατί γνωρίζει τό Φῶς. Νά γίνει χέρι πού στηρίζει, λόγος πού παρηγορεῖ, καρδιά πού συγχωρεῖ. Νά ἀνοίξει χῶρο μέσα στήν καρδιά του γιά ἐκείνους πού «δέν χωροῦν πουθενά». Ὁ νέος χρόνος δέν θά ἀλλάξει τίποτα, ἄν δέν ἀλλάξουμε ἐμεῖς. Καί ἡ ἀλλαγή δέν ἀρχίζει μέ ὑποσχέσεις ἀλλά μέ ταπείνωση, μετάνοια καί ἀλήθεια. Νά ἀναγνωρίσουμε τά λάθη μας, νά ἀφήσουμε πίσω μας ὅ,τι μᾶς πληγώνει, νά δώσουμε χῶρο στήν συγχώρεση καί τήν συμφιλίωση, νά θεραπεύσουμε σχέσεις πού ἔσπασαν, νά πάρουμε πίσω λόγια πού πλήγωσαν, κατέκριναν ἄδικα καί καταδίκασαν. Ἡ Πρωτοχρονιά εἶναι ἡ διαβεβαίωση ὅτι ἀκόμη καί ἄν ἐμεῖς ἀστοχοῦμε, ὁ Χριστός δέν παύει νά μᾶς καλεῖ σέ ζωή. Ἡ Πρωτοχρονιά ἀποτελεῖ μιά νέα εὐκαιρία νά κάνουμε ἀδιάλειπτη τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ στήν ζωή μας. Ἡ Πρωτοχρονιά εἶναι ἡ ὑπενθύμιση ὅτι μιά κοινωνία μπορεῖ νά σταθεῖ ὄρθια μόνο ἄν οἱ ἄνθρωποί της σταθοῦν ὄρθιοι ὁ ἕνας δίπλα καί μαζί μέ τόν ἄλλον καί γιά τόν ἄλλον.
Ἀδελφοί μου εὔχομαι ἀπό καρδιᾶς, ὁ νέος χρόνος νά γίνει εὐκαιρία συμφιλιώσεως, ἔλεος γιά τόν ἑαυτό μας καί γιά τούς ἄλλους, ἄνθηση πνευματικῆς προκοπῆς καί προόδου κάθε εἴδους, ἀνακούφιση τῆς ψυχῆς, ἀρχή μιᾶς ζωῆς πιό ἀνθρώπινης, πιό ἀληθινῆς, πιό χριστιανικῆς.
Ὁ Θεός νά εὐλογεῖ καί φέτος τόν χρόνο μας, τά σπίτια μας, τίς προσπάθειές μας καί νά φωτίζει κάθε βῆμα πού θά κάνουμε γιά τό καλό καί τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς μας.
Μέ ἐγκάρδιες πατρικές εὐχές καί εὐλογίες γιά καλή καί εὐλογημένη χρονιά, μέ ὑγεία ψυχῆς καί σώματος, προκοπή βίου καί πίστεως καί σύνεση πνευματική.
Ὁ Ἐπίσκοπος καί Πνευματικός σας πατέρας.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
Ο ΓΡΕΒΕΝΩΝ ΔΑΒΙΔ
