Τα 71 ΚΕΔΑΣΥ (Κέντρα Διεπιστημονικής Αξιολόγησης και Συμβουλευτικής Υποστήριξης) σε όλη την χώρα επιτελούν μία καίρια, αναντικατάστατη λειτουργία, αυτή της γνωμάτευσης για μαθητές με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, ώστε να προσδιορίζονται αυτές, να προτείνεται το κατάλληλο πλαίσιο ένταξης, το παιδαγωγικό πρόγραμμα και η συγκεκριμένη βοήθεια για κάθε μαθητή.
Βέβαια, η διεπιστημονική αυτή αξιολόγηση στο στάδιο που ξεκινά δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως έγκαιρη, αυτό ίσως αφορά σε ηπιότερες αναπηρίες ή εκπαιδευτικές δυσκολίες, αλλά έπρεπε να ξεκινά πρώιμα από την μικρή προσχολική ηλικία, με την ταυτόχρονη επιστημονική και παιδαγωγική παρέμβαση.
Σε πρόσφατο νόμο 4997/2022 ψηφίστηκε το πιλοτικό πρόγραμμα πρώιμης παρέμβασης, στον οποίο δεν γίνεται λόγος, όπως θα έπρεπε, για προσλήψεις επιστημονικού προσωπικού, σε κατάλληλες δομές, με τα αναγκαία επιστημονικά εργαλεία, αλλά με τη δημιουργία μητρώου ιδιωτών παρόχων, με μερική κάλυψη των αναγκών και όχι σε κατάλληλους χώρους που να υποστηρίζουν το θεραπευτικό και παιδαγωγικό πλαίσιο αλλά στο σπίτι. Δηλαδή, προωθείται με αναχρονιστικούς και υποβαθμισμένους όρους η κάλυψη αυτού του τεράστιου τομέα, με το κράτος και το υπουργείο να αιμοδοτούν για ακόμα μία φορά τους ιδιώτες παρόχους.
Ο μαθητής, με την είσοδό του στο νηπιαγωγείο, ξεκινάειτην υποχρεωτική εκπαίδευση, στις περισσότερες των περιπτώσεων για ηπιότερες, αλλά και σοβαρότερες αναπηρίες, χωρίς να έχει κάποιο χαρτί στα χέρια και χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια πρώιμη επιστημονική και παιδαγωγική παρέμβαση. Δυστυχώς, ο μαθητής και η οικογένειά του αναμένουν στις ατελείωτες λίστες των ΚΕΔΑΣΥ για μήνες, σε ό,τι αφορά σοβαρές αναπηρίες, ενώ για τις ηπιότερες αναπηρίες ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ακόμα και χρόνια. Σύμφωνα, με έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, κατά το σχολικό έτος 2018-2019 διεκπεραιώθηκε το 27,11% των αιτήσεων, το επόμενο έτος, το 26,56% ενώ το 2020-2021 μόλις το 28,32%.
Από τις απαντήσεις που δόθηκαν από τους εργαζόμενους στα ΚΕΔΑΣΥ, ως κύρια αιτία της μη έγκαιρης γνωμάτευσης, κατά 83% αφορά στην έλλειψη προσωπικού, κατά 62% στην έλλειψη χώρων, κατά 59% στην έλλειψη ψυχομετρικών εργαλείων και κατά 59% στην απουσία έμπειρου προσωπικού. Οι απαντήσεις από τους ίδιους τους εργαζόμενους στα ΚΕΔΑΣΥ είναι αποκαλυπτικές για το μέγεθος του προβλήματος, καθώς οι υπάρχουσες δομές, με το προσωπικό και τα μέσα δεν επαρκούν για να καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες, όπως αποτυπώνεται στα χαμηλά ποσοστά διεκπεραίωσης των αιτήσεων.
Επιπλέον, οι κτιριακές συνθήκες και υποδομές, για τα υπάρχοντα ΚΕΔΑΣΥ, είναι ελλιπείς, ακατάλληλες, αλλά και επικίνδυνες. Αναφέρουμε, ενδεικτικά, το Δυτικής Αττικής, Καρδίτσας, Β’ ΚΕΔΑΣΥ Ά Αθήνας, Β’ ΚΕΔΑΣΥ Πειραιά, 2ο ΚΕΔΑΣΥ Γ’ Αθήνας κ.α.
ΕΡΩΤΑΤΑΙ η κα. Υπουργός τι μέτρα προτίθεται να πάρει ώστε:
– Να αυξηθεί γενναία η κρατική χρηματοδότηση για να ιδρυθεί και να λειτουργήσει ο αναγκαίος αριθμός των ΚΕΔΑΣΥ, ώστε να καλύπτονται πλήρως οι ανάγκες, έχοντας το κάθε ένα από αυτά λιγότερους δήμους στην ευθύνη του. Με νέα σύγχρονα κτίρια, κατάλληλες υποδομές, ώστε να διενεργούνται οι διεπιστημονικές αξιολογήσεις με σωστό και αναβαθμισμένο τρόπο.
– Να προσληφθεί όλο το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό όλων των επιστημονικών ειδικοτήτων, ώστε να γίνονται έγκαιρα και ολοκληρωμένα οι αξιολογήσεις.
– Για τα ήδη υπάρχοντα ΚΕΔΑΣΥ, να επιλυθούν τα τεράστια κτιριακά προβλήματα που υπάρχουν.
– Να καλυφτούν όλα τα ΚΕΔΑΣΥ με τα αναγκαία επιστημονικά εργαλεία, ώστε η διεπιστημονική αξιολόγηση να γίνεται με σύγχρονα μέσα για όλους τους μαθητές, με την αναγκαία επιμόρφωση όλου του προσωπικού, δωρεάν με ευθύνη του Υπουργείου και ενιαίο πλαίσιο λειτουργίας τους που ένα εδράζεται στα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα.
