30 χρόνια Αντώνης Ρέμος: Η μεγάλη γιορτή που μετατρέπεται σε πεδίο ιδεολογικής σύγκρουσης
H διαμαρτυρία για τη συναυλία του Αντώνη Ρέμου αφορά την εξέδρα γύρω από το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Η Θεσσαλονίκη διαθέτει αυτό το μοναδικό, ακαταμάχητο ταλέντο, να μετατρέπει ακόμα και μια γιορτή σε πεδίο ιδεολογικής σύγκρουσης.
Με αφορμή τη μεγάλη, επετειακή και δωρεάν συναυλία του Αντώνη Ρέμου στη Νέα Παραλία, για τα 30 χρόνια της πορείας του, γινόμαστε για πολλοστή φορά μάρτυρες ενός γνήσιου, τοπικού παραλογισμού.
Το γεγονός ότι ο πιο δημοφιλής καλλιτέχνης της γενιάς του, που έλκει την καταγωγή του από εδώ, επιστρέφει στη γενέτειρά του για να γιορτάσει μαζί με τον κόσμο τα 30 χρόνια της διαδρομής του στο ελληνικό πεντάγραμμο, αντί να εκληφθεί ως δώρο και γιορτή, αντιμετωπίζεται από μια ηχηρή μειοψηφία ως προσβολή της… ιερότητας ενός συμβόλου.
Το μήνυμα της διαμαρτυρίας είναι εξίσου απλό και έωλο και αφορά την εξέδρα γύρω από το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ας θυμίσουμε, λοιπόν, τα αυτονόητα. Το συγκεκριμένο άγαλμα δεν αποτελεί αρχαιολογικό χώρο, ούτε άδυτο μουσείου. Είναι ένα σύγχρονο τοπόσημο, ανοιχτό στον δημόσιο χώρο, ενταγμένο στη ζωντανή καθημερινότητα της Νέας Παραλίας.
Κι όμως! Οι… αγανακτισμένοι στήνουν οδοφράγματα απέναντι στη λογική. Η επιχειρηματολογία τους καταρρέει, μόλις αντικρίσει κάποιος την πραγματικότητα. Οι ίδιοι που κόπτονται σήμερα για την αισθητική ακεραιότητα του αγάλματος του Μακεδόνα στρατηλάτη, είναι λίγο πολύ οι ίδιοι που μιλούσαν για «έγκλημα στον σταθμό Βενιζέλου».
Ξαφνικά, μια προσωρινή εξέδρα, μια εγκατάσταση φωτισμού και ήχου, μια παραγωγή υψηλών προδιαγραφών με τη σφραγίδα του Αντώνη Ρέμου που θα προβάλει τη Θεσσαλονίκη, βαφτίζεται «βεβήλωση».
Κι εδώ είναι που βρίσκεται και η καρδιά της υποκρισίας. Στη Θεσσαλονίκη υπάρχει μια συγκεκριμένη αισθητική κάστα. Μια κάστα η οποία έχει αλλεργία σε οτιδήποτε εμπορικά επιτυχημένο. Αν στη θέση του Ρέμου βρισκόταν κάποιος καλλιτέχνης του λεγόμενου «έντεχνου» ρεπερτορίου, η ίδια ακριβώς εξέδρα θα αντιμετωπιζόταν ως «κορυφαίο πολιτιστικό γεγονός». Τότε το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου θα «συνομιλούσε» με την ποίηση και κανείς δεν θα ψέλλιζε λέξη για βεβήλωση.
Επειδή όμως μιλάμε για τον Αντώνη Ρέμο, έναν τραγουδιστή που γεμίζει όλους τους χώρους στους οποίους βρίσκεται -είτε πρόκειται για νυχτερινά κέντρα, είτε για στάδια- έναν τραγουδιστή που εκφράζει το λαϊκό συναίσθημα χωρίς ελιτίστικες ενοχές και δεν απολογείται σε κανέναν αυτοαποκαλούμενο κριτή πολιτισμού, ενεργοποιούνται τα σύνδρομα «των ανθρώπων του πνεύματος» που δεν αντέχουν τη χαρά των πολλών.
Η Θεσσαλονίκη χρειάζεται εξωστρέφεια, φως, μουσική και συλλογική χαρά. Η Νέα Παραλία φτιάχτηκε για να φιλοξενεί στιγμές των ανθρώπων και όχι για να είναι αποστειρωμένη. Ο κόσμος έχει ανάγκη να τραγουδήσει, να αγκαλιαστεί, να γιορτάσει.
Ας αφήσουμε τους λίγους στη γωνία τους να μετρούν τα μέτρα της εξέδρας, τις κολώνες φωτισμού και να προβληματίζονται με την επιτυχία των άλλων. Το Σάββατο τα φώτα θα ανάψουν, η μουσική του Αντώνη Ρέμου θα ταξιδέψει παντού και θα αποδειχθεί περίτρανα πως «η καρδιά με πηγαίνει εμένα» ακριβώς εκεί, στη συναυλία που θα αφήσει εποχή. Η Θεσσαλονίκη άλλωστε ξέρει καλά να ζει και να τραγουδά, αφήνοντας πίσω της όσους προτιμούν τη σιωπή και την απομόνωση.
Πηγή άρθρου: makedonikanea.gr
