Την Τετάρτη 29 Απριλίου 2026, στην κατάμεστη αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου Γρεβενών παρακολουθήσαμε μια εξαιρετική παράσταση, την «ΕΛΕΝΗ» του Ευρυπίδη από τη θεατρική ομάδα Εξ Αμάξης αλλά κυρίως είδαμε τους εφήβους αλλιώς.. ή μάλλον και αλλιώς! Είδαμε και αντιληφθήκαμε πως όταν δίνεται η ευκαιρία στους εφήβους να εκφραστούν και να δημιουργήσουν με τον τρόπο που τους ταιριάζει και επιλέγουν, μπορούν να κάνουν θαύματα! Εμφανίζουν δεξιότητες όπως υπομονή, συγκέντρωση, αφοσίωση, πίστη, ομαδικότητα, υποχωρητικότητα εκεί που το στερεότυπο που επικρατεί είναι ότι οι έφηβοι είναι γενικά  ανυπόμονοι, διασπαστικοί, επιπόλαιοι, εγωιστές, τεμπέληδες κ.τ.λ

Είναι σίγουρο ότι πολλοί από τους γονείς που παρακολούθησαν την παράσταση είδαν πλευρές των παιδιών τους που δεν είχαν την ευκαιρία να τις ξαναδούν.

Στην πρόληψη γνωρίζουμε ότι το να ενθαρρύνουμε την ανάπτυξη του φαντασιακού και να βοηθήσουμε στην ανακάλυψη των εσωτερικών δυνατοτήτων δημιουργικότητας αποτελεί ένα εξαιρετικό μέσο για να ενισχυθεί η ανάπτυξη μιας ψυχικά ανθεκτικής  προσωπικότητας. Η δημιουργική δραστηριότητα αντιμάχεται τον τρόπο λειτουργίας του εξαρτητικού τύπου. Καθετί που ενισχύει την δημιουργική δραστηριότητα αντιμάχεται την εκτόνωση της θεμελιώδους βίας, ενισχύει τις φαντασιακές ικανότητες, οδηγεί στην σταδιακή ανακάλυψη  των αναγκών και των επιθυμιών του και οδηγείται σε σχέσεις θετικές και ικανοποιητικές.

Σημαντικότατος παράγοντας για να συμβούν όλα τα παραπάνω είναι ένα σχολείο αρωγός στους εφήβους που αναζητούν την ταυτότητά τους. Ένα σχολείο που δίνει την ευκαιρία για την επιτυχή απεμπλοκή της εξελικτικής διαδικασίας . Εκπαιδευτικοί- παιδαγωγοί , οι σημαντικοί αυτοί  Άλλοι  που λειτουργούν ως  ενήλικοι υποστηρικτές, δημιουργούν  το πλαίσιο και  θέτουν τους εαυτούς τους εγγυητές της όλης προσπάθειας των μαθητών. Δίνουν στους μαθητές πολλαπλές ευκαιρίες να ανακαλύψουν ταλέντα, δυνατότητες, ενδιαφέροντα. Βοηθούν τους μαθητές τους να αξιοποιήσουν το χρόνο τους δημιουργικά, να εκφραστούν μέσα από τη συλλογικότητα.

Πόσο τυχεροί είναι οι μαθητές που έχουν εκπαιδευτικούς διαθέσιμους να αναδείξουν και άλλες ικανότητες τους εκτός των γνωστικών αλλά και πόσο τυχεροί και οι καθηγητές που έχουν τη δυνατότητα να διδάσκουν ζωή και με άλλες μεθόδους!

Θερμά συγχαρητήρια σε όλα τα σχολεία που συμμετείχαν, στους μαθητές και τις μαθήτριες για την εξαιρετική τους παρουσία και προσπάθεια, καθώς και στους εκπαιδευτικούς για την πολύτιμη καθοδήγηση και στήριξη τους!

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ  Δ.Σ                                                        Η Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Δ.Σ

ΤΣΑΚΝΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ                                                 ΜΠΑΡΛΑΓΙΑΝΝΗ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ

Καθημερινά στην σελίδα μας για την ενημέρωση σας.

Το άρθρο «Η τέχνη στην υπηρεσία της Πρόληψης» εμφανίστηκε πρώτα στο Grevena Press.

Η εικόνα είναι γνώριμη: Παρέες εφήβων που προκαλούν φασαρίες, φθορές, ένταση. Μια συμπεριφορά που φοβίζει, εξοργίζει, προβληματίζει.

Και το πρώτο ερώτημα έρχεται σχεδόν αυθόρμητα: «Τι φταίει;»

Κακή ανατροφή; Έλλειψη ορίων; Επιρροές από φίλους; Ίσως όλα αυτά να παίζουν έναν ρόλο. Αλλά αν σταθούμε λίγο πιο βαθιά, ίσως χρειάζεται να δούμε κάτι ακόμα.

Η εφηβεία από τη φύση της είναι μια περίοδος έντασης. Ο έφηβος δεν είναι πια παιδί, αλλά δεν είναι ακόμα ενήλικας. Βρίσκεται κάπου ενδιάμεσα, προσπαθώντας να βρει ποιος είναι, πού ανήκει, τι αξίζει.

Και αυτό, συχνά, δεν γίνεται ήρεμα… Γίνεται με δοκιμές, με υπερβολές, με κινήσεις που κάποιες φορές μοιάζουν ακατανόητες ή και προκλητικές.

Η παραβατικότητα, σε κάποιες περιπτώσεις, δεν είναι μόνο μια «κακή συμπεριφορά». Είναι ένας τρόπος έκφρασης. Ένας τρόπος να ακουστεί κάτι που δεν έχει βρει άλλον δρόμο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δικαιολογείται, ούτε ότι πρέπει να αγνοείται. Σημαίνει όμως ότι αν μείνουμε μόνο στην επιφάνεια, στο «έκανε ζημιά», «παραβίασε κανόνες», «πρέπει να τιμωρηθεί»… χάνουμε ένα κομμάτι της εικόνας.

Γιατί πίσω από κάθε συμπεριφορά, υπάρχει μια ανάγκη.

Μπορεί να είναι θυμός.
Μπορεί να είναι ματαίωση.
Μπορεί να είναι ανάγκη για αναγνώριση, για δύναμη, για ένταξη σε μια ομάδα.

Και όταν αυτά δεν βρίσκουν χώρο να εκφραστούν με άλλον τρόπο, βγαίνουν αλλιώς.

Για τους γονείς, αυτό είναι δύσκολο. Γιατί έρχονται αντιμέτωποι με κάτι που τους ξεπερνά. Με φόβο, με ντροπή, με θυμό. Θέλουν να προστατεύσουν το παιδί τους, αλλά και να βάλουν όρια. Και εδώ χρειάζεται μια ισορροπία. Τα όρια είναι απαραίτητα. Χωρίς αυτά, ο έφηβος δεν έχει πλαίσιο. Αλλά τα όρια από μόνα τους δεν αρκούν.

Χρειάζεται και κάτι άλλο: επαφή.

Να μπορεί ο γονιός να δει πίσω από τη συμπεριφορά. Να μην μείνει μόνο στην πράξη, αλλά να προσπαθήσει να καταλάβει τι την τροφοδοτεί. Να αντέξει να ακούσει, ακόμα κι αν αυτό που θα ακούσει είναι δύσκολο.

Και ταυτόχρονα, να σταθεί σταθερός. Όχι με τιμωρητική διάθεση, αλλά με σαφήνεια. «Αυτό που έκανες δεν είναι αποδεκτό. Είμαι εδώ όμως να δούμε τι συμβαίνει.»

Για την κοινωνία, τα πράγματα είναι διαφορετικά αλλά όχι άσχετα. Όταν βλέπουμε έναν έφηβο να καταστρέφει, να προκαλεί, να βγαίνει εκτός ορίων, είναι εύκολο να τον χαρακτηρίσουμε. Να τον απορρίψουμε… και ίσως σε ένα επίπεδο να το χρειαζόμαστε αυτό για να προστατευτούμε. Αλλά αν μείνουμε μόνο εκεί, δεν αλλάζει κάτι: Η απομάκρυνση δεν λύνει το πρόβλημα. Το μεταθέτει.

Χρειάζεται μια πιο σύνθετη ματιά. Να δούμε ότι αυτά τα παιδιά δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά. Μεγάλωσαν μέσα σε οικογένειες, σε σχολεία, σε μια κοινωνία που κι αυτή έχει τις δικές της εντάσεις και αντιφάσεις.

Και κάπου μέσα σε όλα αυτά, κάτι δεν λειτούργησε όπως θα έπρεπε.

Η παραβατικότητα των εφήβων δεν είναι ένα απλό φαινόμενο με μία αιτία και μία λύση. Είναι ένα σήμα, όχι πάντα ξεκάθαρο, όχι πάντα εύκολο να διαβαστεί…, αλλά σήμα. Ότι κάτι χρειάζεται προσοχή.

Και ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι είναι αυτό: Να μπορέσουμε να βάλουμε όρια χωρίς να απορρίψουμε. Να προστατεύσουμε χωρίς να κλείσουμε τα μάτια. Να δούμε τον έφηβο όχι μόνο ως πρόβλημα, αλλά και ως άνθρωπο που βρίσκεται σε μια κρίσιμη φάση.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, το ζητούμενο δεν είναι μόνο να σταματήσει μια συμπεριφορά. Είναι να δημιουργηθούν οι συνθήκες ώστε να μην χρειάζεται πια να εκφραστεί έτσι. Και αυτό δεν γίνεται ούτε μόνο με αυστηρότητα, ούτε μόνο με κατανόηση. Γίνεται με μια δύσκολη ισορροπία ανάμεσα στα δύο.

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας

Καθημερινά στην σελίδα μας για την ενημέρωση σας.

Το άρθρο Όταν ο έφηβος ξεφεύγει: παραβατικότητα ή ένα μήνυμα που δεν ακούστηκε; εμφανίστηκε πρώτα στο Grevena Press.

Για έβδομη (7^η ) συνεχή χρονιά το Γενικό Νοσοκομείο Γρεβενών ολοκλήρωσε τις προγραμματισμένες ενημερώσεις στον μαθητικό πληθυσμό των Γρεβενών στον θεματικό άξονα « Ψυχική Υγεία Παιδιών και Εφήβων » .

Συγκεκριμένα πραγματοποιήθηκαν οι εξής ενημερώσεις από την Ψυχολόγο του Νοσοκομείου , κα Γούση Αλεξάνδρα :

• Ενημέρωση με θέμα : « Τεχνικές χαλάρωσης για την πρόληψη και τον έλεγχο του στρες »

ξεχωριστά σε όλα τα τμήματα της Γ΄ τάξης του 1ου & 2ου  Γυμνασίου Γρεβενών, όπου πραγματοποιήθηκαν οκτώ (8) ενημερώσεις σε σύνολο 166 μαθητών.

• Ενημέρωση με θέμα : «  Αλκοόλ και Νέοι » ξεχωριστά σε όλα τα της Α΄ τάξης του 1^ου & 2^ου Γενικού Λυκείου   καθώς και του  ΕΠΑΛ  , όπου πραγματοποιήθηκαν οκτώ (8) ενημερώσεις σε σύνολο 168 μαθητών.
• Ενημέρωση με θέμα : «  Τεχνικές χαλάρωσης για την πρόληψη και τον έλεγχο του στρες  » ξεχωριστά σε όλα τα τμήματα της Γ΄ τάξης του 1ου & 2ου Γενικού Λυκείου  καθώς και του  ΕΠΑΛ  Γρεβενών, ενόψει και των Πανελλαδικών εξετάσεων,  όπου  πραγματοποιήθηκαν οκτώ (8) ενημερώσεις σε σύνολο 173 μαθητών .

Ευχαριστούμε θερμά την Διεύθυνση της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Γρεβενών, τους Διευθυντές και τον σύλλογο διδασκόντων των σχολείων για την αγαστή συνεργασία.

Ευχαριστούμε επίσης τους μαθητές για το ενδιαφέρον που επέδειξαν καθώς και για την εποικοδομητική συζήτηση που προέκυψε .

Το Γενικό Νοσοκομείο Γρεβενών είναι πάντα έμπρακτα δίπλα στους μαθητές όλων των βαθμίδων της Περιφερειακής Ενότητας Γρεβενών.

Η Διοικήτρια

του Γ.Ν. Γρεβενών

Γιαβράμη Κυριακή

Καθημερινά στην σελίδα μας για την ενημέρωση σας.

Το άρθρο «Δράσεις για την Ψυχική Υγεία στο μαθητικό πληθυσμό » εμφανίστηκε πρώτα στο Grevena Press.

ΛΙΟΛΙΟΥ ΟΛΓΑ-ΙΩΑΝΝΑ ΦΑΡΔΥΚΑΜΠΟΥ 2 ΤΗΛ.2462028443 ΓΡΕΒΕΝΑ 51100

Το άρθρο Εφημερεύον Φαρμακείο στα Γρεβενά 9 Νοεμβρίου 2023 εμφανίστηκε πρώτα στο Grevena Press.

Η πιθανή αρνητική επίδραση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην ψυχική υγεία των εφήβων, απασχολεί ένα σημαντικό μέρος της ερευνητικής κοινότητας, καθώς υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που συνδέουν τη χρήση, με χαμηλή αυτοεκτίμηση, άγχος και κατάθλιψη (Woods & Scott, 2016). Πιο συγκεκριμένα, οι νέοι που αφιερώνουν πολλές ώρες της ημέρας τους στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης είναι πιο πιθανό να παρουσιάσουν επιπτώσεις στην ψυχική τους υγεία, όπως της δυσφορίας, συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης (Brian et al. 2017). Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν σχεδιαστεί με σκοπό να επιτρέπουν στους χρήστες να μοιράζονται περιεχόμενο, να αλληλεπιδρούν με άλλους και να παρουσιάζουν πληροφορίες για τον εαυτό τους και τη ζωή τους. Πολλοί αισθάνονται την ανάγκη να είναι συνεχώς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και να παρουσιάζουν προσωπικές τους εμπειρίες (διακοπές, συναυλίες, ξενύχτια κ.λπ.) και επεξεργασμένες φωτογραφίες ή βίντεο, σε  εξιδανικευμένες συνθήκες για να γίνονται πιο αρεστοί στο κοινό τους. Δημιουργείται έτσι μια τάση «σύγκρισης» και αυξανόμενα συναισθήματα ανεπάρκειας τροφοδοτώντας με άγχος τους νέους (Royal Society for Public Health, 2017).

Επιπλέον, σημαντική επιρροή στην αύξηση του άγχους στους εφήβους αποτελεί και ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός. Τα άτομα που ασκούν βία μέσω διαδικτύου «εξασφαλίζουν» έναν αποδέκτη, ο οποίος βρίσκεται σε ένα διαδικτυακό κόσμο όπου η επίβλεψη των ενηλίκων είναι ελάχιστη ή και απούσα. Έτσι αναπτύσσεται μια νέα μορφή εκφοβισμού, η οποία είναι πιο συγκαλυμμένη, λόγω των μέσων που χρησιμοποιούνται, η οποία δε σταματάει στο προαύλιο του σχολείου, αλλά ακολουθεί το παιδί και μέσα στο δωμάτιό του.  Ως εκ τούτου, ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός σχετίζεται με μία σειρά από αρνητικές συνέπειες, μεταξύ των οποίων είναι τα υψηλά επίπεδα άγχους, αίσθημα απελπισίας, ψυχοσωματικά προβλήματα και προβλήματα συγκέντρωσης (Κόνιαρη, 2012).

Το άγχος αναγνωρίζεται ως ένα χρήσιμο συναίσθημα, που μας βοηθά να διακρίνουμε τους κινδύνους και να κινητοποιηθούμε προκειμένου να τους ξεπεράσουμε, γεγονός το οποίο αποτελεί βασικό συστατικό της εξέλιξης του ατόμου, αλλά και της επιβίωσης του είδους μας (Bennett,2010). Παρόλα αυτά, ορισμένες φορές είναι δυσανάλογο με το ερέθισμα που το προκαλεί, χάνοντας έτσι το λειτουργικό του χαρακτήρα. Έτσι, αντί να προετοιμάζει τον οργανισμό για την αντιμετώπιση της δύσκολης κατάστασης, τον προτρέπει για την αποφυγή της (Κάκουρος, Μανιαδάκη, 2005). Ορίζεται από δυσάρεστο συναίσθημα έντασης που συνοδεύεται από σωματικά φαινόμενα όπως ιδρώτας, τρόμος, ξηροστομία και διάρροια (Παπαγεωργίου,2001). Τέλος, αποτελεί μία από τις πιο κοινές  παθήσεις  στην παιδική ηλικία, με ποσοστά επικράτησης που κυμαίνονται από 5% έως 10% στα παιδιά και έως 25% στους εφήβους (Angold et al. 1999).

Όλα τα παραπάνω εντάθηκαν ιδιαίτερα κατά την περίοδο της πανδημίας όπου ο κατ’ οίκον περιορισμός, η διακοπή βασικών εργασιών και δραστηριοτήτων και ο αποκλεισμός της κοινωνικής συναναστροφής, διατάραξαν σημαντικά την κανονικότητα προκαλώντας συναισθήματα άγχους, φόβου και θλίψης αλλά και εκτεταμένης χρήσης του διαδικτύου. Η επαναφορά ενός υγιούς «σχετίζεσθαι» μετά από αλλεπάλληλες δυσχέρειες δεν είναι εύκολο εγχείρημα, ιδίως στην περίπτωση των παιδιών και των εφήβων. Χρειάζονται υποστήριξη από τους ενήλικες που τα περιβάλλουν και τα φροντίζουν ώστε να κατανοήσουν τα συναισθήματα τους για όλα αυτά που τους συμβαίνουν. Η λεκτικοποίηση και η αναγνώριση των συναισθημάτων, αλλά και το ασφαλές περιβάλλον για να μπορέσουν να εκφραστούν αποτελούν δομικά συστατικά της ψυχοσυναισθηματικής τους ανάκαμψης. Έτσι λοιπόν, τόσο η οικογένεια όσο και το σχολείο χρειάζεται να αναπτύσσει και να αναπροσαρμόζει τη λειτουργία της αποσκοπώντας στην αναγνώριση και συμπερίληψη των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν τα παιδιά και οι έφηβοι. Παράλληλα, η παροχή ερεθισμάτων που διευρύνουν τους ορίζοντες των παιδιών και την εικόνα τους για τον κόσμο τα βοηθούν να οραματίζονται αλλά και να πειραματίζονται με δραστηριότητες μέσω των οποίων αναπτύσσονται δεξιότητες και συχνά ενισχύεται η κοινωνική συναναστροφή.

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» βρίσκεται δίπλα στα παιδιά και τις οικογένειές τους για οποιαδήποτε ανάγκη, ενώ παράλληλα υποστηρίζει γονείς, παιδιά και εκπαιδευτικούς μέσα τις δράσεις του. Ενδεικτικά αναφέρονται κάποιες από τις δράσεις του Οργανισμού:

• Ευρωπαϊκή Γραμμή Υποστήριξης Παιδιών 116111 η οποία παρέχει δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη σε παιδιά αλλά και σε ενήλικες.
• Η εφαρμογή Chat 1056 αποτελεί την επέκταση της Εθνικής Τηλεφωνικής  Γραμμής για τα Παιδιά SOS 1056. Είναι ένας νέος τρόπος άμεσης επικοινωνίας για παιδιά που νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια να συνομιλήσουν μέσω γραπτού κειμένου. Μέσω της εφαρμογής Chat 1056 τα παιδιά λαμβάνουν συμβουλευτικές υπηρεσίες για οποιοδήποτε πρόβλημα τα απασχολεί.
• Πρόληψη και Ευαισθητοποίηση Παιδιών, Εκπαιδευτικών, Γονέων και Κηδεμόνων-Παρεμβάσεις στα Σχολεία από εξειδικευμένη ομάδα Ψυχολόγων του Οργανισμού, σε όλες τις ηλικιακές βαθμίδες, δωρεάν και σε πανελλαδικό επίπεδο αλλά και διαδικτυακά.
• YouSmile – Ευρωπαϊκό Μαθητικό Εθελοντικό Δίκτυο του Χαμόγελου του Παιδιού. Στόχος του YouSmile είναι να ενθαρρύνει και να ενισχύει την συμμετοχή των παιδιών σε θέματα που τα αφορούν. Από το 2012, οι μαθητές-εθελοντές ή YouSmilers, συμμετέχουν ενεργά σε δράσεις του Οργανισμού, εκφράζουν ελεύθερα απόψεις και υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους.
• Κέντρο Ημέρας «Το Σπίτι του Παιδιού» – Εξατομικευμένη Παροχή Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας σε Παιδιά και Εφήβους, θύματα κακοποίησης, παραμέλησης, ενδοοικογενειακής βίας, παιδιά θυματοποιημένα, εμπλεκόμενα σε περιστατικά bullying και γενικά παιδιά που έχουν εκτεθεί πρόσφατα ή παλαιότερα σε έντονες ψυχοτραυματικές εμπειρίες και ως εκ τούτου αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας, προσαρμογής ή συμπεριφοράς.

Βιβλιογραφία
Angold A., Costello, E.J., Erkanli, A. (1999). Comorbidity. J.Child Psychol Psychiatry , 40,57–87.
Allen, K., Ryan, T., Gray, D., McInerney, D., & Waters, L. (2014). Social media use and social connectedness in adolescents: The positives and the potential pitfalls. The Australian Educational and Developmental Psychologist, 31(1), 18–31. doi:10.1017/edp.2014.2
Brian, A., Primack, B.A., Escobar-Viera, C.G. (2017) Social media as it interfaces with psychosocial development and mental illness in transitional age youth. Child and Adolescent Psychiatric Clinics of North America 26:217–33.
Kessler, R.C., Berglund, P., Demler, O., Jin R., Merikangas K.R., Walters,R.E. (2005)Lifetime prevalence and age-of-onset distributions of DSM-IV disorders in the National Comorbidity survey Replication. Arch Gen Psychiatry, 62, 593–602.
Woods, H., & Scott, H. (2016). Sleepyteens: Social media use in adolescence is associated with poor sleep quality, anxiety, depression, and low self-esteem. Journal of Adolescence, 51, 41–49. doi:10.1016/j.adolescence.2016.05.008
Royal Society for Public Health, (2017). #StatusOfMind, examining the positive and negative effects of social media on young people’s health. London. RSPH and Young Health Movement. Available at: https://www.rsph.org.uk/uploads/assets/uploaded/62be270a-a55f-4719-ad668c2ec7a74c2a.pdf. Accessed December 20, 2017.
«Το Χαμόγελο του Παιδιού», (https://www.hamogelo.gr/gr/el/ta-nea-mas/9-fevrouariou-2021-pagkosmia-imera-asfalous-ploigisis-sto-diadiktio/)
Κάκουρος, Ε. & Μανιαδάκη, Κ. (2006). Ψυχοπαθολογία παιδιών και εφήβων: Αναπτυξιακή Προσέγγιση. Αθήνα: Τυποθήτω- Γ. Δαρδανός
Κονιάρη, Λ. (2012). Διαδικτυακός εκφοβισμός ως αποκλίνουσα συμπεριφορά εφήβων μαθητών γυμνασίου: μια σύγκριση μαθητών αστικού κέντρου, ημιαστικού κέντρου και επαρχίας, Μεταπτυχιακή εργασία, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
Παπαγεωργίου, Β. (2001), Παιδιά και έφηβοι προβλήματα ψυχικής υγείας. Θεσσαλονίκη, University Studio Press

Πηγή: hamogelo.gr

Το άρθρο Άγχος και μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Πώς επηρεάζουν τη ζωή των εφήβων εμφανίστηκε πρώτα στο Grevena Press.